Ey bütün çiçeklerin,bütün bitkilerin,yerin göklerin,ve alemlerin rabbi...
Ben senin yaratığın tohumlardan cansIz bir tohumdum bir zamanlar,
Sen bana can verdin.
DualarmI kabul ettin,beni bir çiçek yaptın.
Bana kendi dilediğin gibi bir şekil verdin,
renklerle,desenlerle,süsledin
yüzümü,
Bana bir koku sürdün,koklayanı mest eden
Güzellerden bir güzel yaptn görenlere gösterdin,
Senin verdiğin cazibeyle kuşları böcekleri çağırdım kucağıma....
Dayanamadlar koştular...
Onlara senin rahmet çeşmelerinden şerbetler sundum,
Senin izninle
Birbirimize güldük,birbirimize sarıldık,el ele kucak kucağa sana
şükrettik,seni zikir ettik günler boyunca nice kuşlar nice böceklerle tanıştm
böylece...
Hepsiyle mutlu beraberliklerim oldu.
Nihayet bir gün
beni mü'min kulun gördü,
Yanımdan geçiyordu beni fark etti,
durdu,geri döndü,eğildi
Yüzüme baktı uzun uzun önce gözleriyle,sonra elleriyle okşadı
kokladı kokladı...
''Ne güzel yaratılmış! '' dedi sesizce.
işte o an niçin var olduğumu anladm.

Melekler sardı etrafmızı ansızın,
imrenerek seyrettiler olup biteni...
Görmediği Rabbine görmüş gibi inan bir insann yücelişini gördüler.
Ve her şeyi en ince ayrıntısıyla kaydettiler...
Çekilen resimlerde ben de vardm...

Ey dualara cevap veren Rabbim,
Ben cansız bir tohumdum...
Dualarımı kabul ettin güzel bir çiçek oldum.
Senin kudretinle canlandm,
Senin sanatınla süslendim,
Senin lütfunla güldüm...
Şimdi bir duam daha kaldı mahşere sakladm;
' ' BEN GÖREN GÖZLERİ ATEŞTE YAKMA,YA RABBiii ! '